Najczęściej definiuje się modlitwę, jako wzniesienie myśli i serc ku Bogu. Wychwalamy i wielbimy Boga, wyrażamy smutek z powodu uczynków, których żałujemy, dziękujemy lub prosimy o pomoc. W modlitwie znajdują wyraz wszystkie ludzkie emocje - od smutku, przez gniew, aż po zdziwienie. Może być związana z konkretną sytuacją, a może przebiegać całkiem zwyczajnie, jak rozmowa z dobrym przyjacielem. Najlepiej jeśli modlitwa "nie zabiera nam czasu, a zabiera cały nasz czas. Jest łagodnym otwarciem się na Boskie tchnienie".Tomasz Kelly - protestancki pisarz.
Modlitwa zdaje się być natomiast niezbędna nam samym, byśmy nawiązali bliski związek z naszym Stwórcą, by wypełnić stworzoną w nas przez Boga pustkę, której nie wypełni nic, poza Nim samym. "Wartość wytrwałej modlitwy polega nie na tym, że Bóg nas wysłucha, ale że my w końcu usłyszymy Boga"
William McGill - historyk
Bóg zdecydowanie nie pozwala na ingerowanie w naszą wolną wolę, dlatego też, o ile z woli tej dobrowolnie się nie zrezygnuje, Bóg nie może nic zrobić w odpowiedzi na modlitwę".
Zatem gdy przestajemy prosić zaznaczmy zawsze "Zgodnie z Twoją wolą, a nie moją Panie" lub "Czego tylko pragniesz Panie".
Cud jest " wydarzeniem lub skutkiem, który w sposób oczywisty przeczy prawom nauki i z tego względu uważa się, że ma nadnaturalne źródła". Cuda mogą być bardziej lub mniej wyszukane, ale większość z nich stanowią pozytywne zdarzenia, występujące niespodziewanie, z reguły poza sferą codziennego życia. Jeśli umiemy je w jakikolwiek sposób wytłumaczyć to nie jest to cud. Cuda nie są też przypadkowe. Osoba, której dotykają, z reguły ma poczucie celowej Bożej interwencji, zmiany, odzewu.
