Czy Aniołowie widzą nas i Boga w tym samym czasie?

Tak. Mają oni, by tak powiedzieć, dwie twarze. Papież św. Grzegorz Wielki powiedział, że ci aniołowie, których Bóg posyła, by coś załatwili na ziemi, „zawsze stoją w Bożej obecności i widzą twarz Ojca". Tak samo powiedział Pan Jezus o aniołach stróżach dzieci (Mt 18,10): „Strzeżcie się, abyście nie gardzili żadnym z tych małych, albowiem powiadam Warn: Aniołowie ich w niebie wpatrują się zawsze w oblicze Ojca mojego, który jest w niebie".

Anioły prowadzą człowieka do Boga...

Na samym początku pomiędzy ludźmi a aniołami istniała naturalna
więź. Kiedy człowiek popełnił grzech pierworodny i przez to
odłączył się od Boga, otrzymał od aniołów „Księgę Mądrości”, zwaną
kabałą. Zawarta w niej wiedza, jak również pomoc aniołów, dają
mu szansę na powrót do pierwotnej jedności z Bogiem. Istoty duchowego
królestwa były i są zawsze gotowe, aby prowadzić człowieka
drogą do Boga. Są pośrednikami pomiędzy czystą, boską energią
a człowiekiem, który – poprzez swoje ucieleśnienie – żyje cały
czas na przecięciu Dobra i Zła, na arenie odwiecznej rozgrywki pomiędzy
przeciwnymi sobie siłami.
Od samego początku epoki Wodnika odkopujemy zasypane
rytuały i misteria, powracamy do tego, co przez stulecia było zapomniane.
Wszystkim ludziom, którzy udają się w tę drogę, zostają
objawione ukryte tajemnice. Coraz bardziej i coraz świadomiej doświadczamy
działania duchowego królestwa w życiu codziennym.
Umacnianie więzi pomiędzy ludźmi a aniołami,
umożliwia jej lepsze i wyraźniejsze odczuwanie. Każdy człowiek,
który nosi w sercu takie pragnienie, doświadczy w swoim
życiu miłości, przewodnictwa, pomocy i siły aniołów.

Eter - piąty żywioł...

Anioły są doskonałymi istotami, zbudowanymi ze świetlistej energii,
które potrafią wcielać się w każdą formę bytu. Żyją w doskonałych
królestwach w eterze, położonych poza płaszczyzną astralną
naszej Ziemi. Te niewidzialne królestwa wiecznej szczęśliwości
określa się czasem mianem Arkadii, Elizjum, Nirwany, Raju, Walhalli,
Shambali... Są to potężne, bezgranicznie piękne miejsca siły.
Sfery i świetliste światy aniołów wypełnione są doskonałą harmonią,
pokojem i wieczną miłością. Anioły nie kalają się tym, co złe,
negatywne. Są istotami doskonałymi. Mimo że działają między
ciemnymi siłami, nie są nimi w żaden sposób skażone.
* Eter: Piąty żywioł – najbardziej odległy od materii i najbardziej metafizyczny.

Królestwa Istot Niebiańskich...

Słońce oświetla wszystko – to, co dobre,
i to, co złe; to, co potrzebuje światła, i to, co potrzebuje mroku. Po
prostu świeci dla wszystkich i wszystkiego.
W całym wszechświecie istnieją różne, niezliczone sfery drgań
i częstotliwości, które tworzą królestwa i zachodzą na siebie nawzajem.
Ludzie bardzo wrażliwi i jasnowidze potrafią bezpośrednio
wyczuwać obecność tych królestw swoimi wyostrzonymi zmysłami.
Normalny człowiek wyposażony jest w zmysły, które nie są
na tyle czułe, aby wychwytywać drgania innych sfer, dlatego tak
wielu z nas chętnie zalicza królestwa istot niebiańskich do świata
fantazji i snów. Tylko w kryzysowych sytuacjach lub w przypadkach
doświadczenia cudów przypominamy sobie o obecności naszych
niewidzialnych pomocników. Tymczasem nie ma takiej planety
ani formy istnienia we wszechświecie, która pozostawałaby
przy życiu i mogłaby wypełniać swoją boską misję bez pomocy istot
z wyższych sfer. Kiedy aniołowie opuszczają żyjącą istotę, zaczyna
ona zmierzać ku swojej zagładzie. Jeśli jednak nawiąże bliższy kontakt
z aniołem i wyraźnie odczuje jego działanie, oznacza to, że
nastaje dla niej Nowa Era.

Świetlista siła Aniołów...

Każda żyjąca istota jest przeniknięta siłami duchowymi, otoczona
nimi i pozwala im działać poprzez siebie – niezależnie, czy jest
tego świadoma, czy też nie. Skoncentruję
się na działaniu świetlistych sił, których zalążek nosi w sobie
każdy człowiek. Istoty anielskie są wyrazem dzieł Stwórcy, jak również
Jego samego. Są posłańcami z wyższych sfer i pełnią swoją
służbę w królestwie doskonałości. Nie przyjmują ludzkiej postaci –
dzieje się tak tylko w wyjątkowych przypadkach. Również dziś żyją
na Ziemi ucieleśnione anioły, choć tylko w niewielkim stopniu przypominają
one swoich niebiańskich krewniaków.
Termin anioł ma różne znaczenia. Jeśli, zgodnie ze staroegipskim
źródłosłowem, wyprowadzimy go od słowa ang, wówczas będzie
oznaczać życie. Staroegipskie El to boskie światło. W ten sposób
słowo anioł można tłumaczyć jako żyjący w boskim świetle. Kiedy
natomiast wyprowadzimy je od greckiego angelos, będzie oznaczać
tyle co posłaniec. Sylaba el oznacza po hebrajsku Bóg. Anioły są
zatem posłańcami Boga, boskich cnót i sił. Niosą one boskie światło
temu, kto o nie prosi, i tam, gdzie jest ono potrzebne. Ich służba
ma charakter ogólnoludzki. Posyłają swoje dary i boskie światło,
aby błogosławić stworzenie. Ich służbę można porównać do słonecznego
światła. Słońce oświetla bowiem wszystko – to, co dobre,

Anielskie Zwyczaje...

Anioły posługują się trzema językami a piszą od lewej do prawej strony. Żywią się tajemniczym anielskim chlebem o którym wiadomo tylko tyle, że jest pokarmem tak sycącym, że po jego spożyciu człowiek nie musi jeść przez 40 dni.
Różnorakie Anioły reagują też na różne symbole, dźwięki i zapachy. Podczas uroczystości kościelnych przywołuje je dźwięk bijącego dzwonu. Zapach kościelnego kadzidła, przywołuje Anioły Kadzidła. Przywołują je również trociczki palone na domowych ołtarzykach lub po prostu zapalane w jakiejś intencji.

Stara Księga Aniołów...

"Zanim Bóg ukształtował świat i ludzi, do bytu powołał Anioły. Stworzył je z czystego światła i czystego ducha, nie posługując się żadną materią. Nie wszystkie są anonimowe - ich imiona ukryte są w Biblii. Są nieodłącznymi towarzyszami ludzi w ich ziemskiej wędrówce, pomagają wypełniać zadania, do których jesteśmy powołani."

Rafael Or-El
(fragment "Starej Księgi Aniołów")